Begrensd
Alsof de stiften stofjes telden
Verspreide inkt zich stilletjes
Tot het niet meer spreiden kon
En het herkende de vorm
Van een cirkel
Jij groeide in die cirkel
Die langzaam om je leek te krimpen
Steeds dichter bij je voeten tot
ze werden ingesloten
Nog geen maatje groter
Anders zou je branden
Als de lijn werd overgroeid
Alsof je cellen had geknoeid
Een harde stem van buiten
Verhuisd naar binnen
Klinkt als schreeuwen
Maar gelukkig doorbreekt
Het de stilte die je anders voelt
Pijn als een verdienste
Dat hoort de grens te doen
Blijvend op het punt van verliezen
De winst is uit het zicht
Het verplaatst zich verder
Naarmate de cirkel dichter
Komt
Totdat je weer terug bij af
Zo min mogelijk ruimte inneemt
Maar de leegte die je voelt
Niet automatisch opgevuld
Door liefde van het bekende
Dat tegelijk met de wereld kouder werd
Sinds de werping in die plaats
Die niet op jou was afgesteld
Je probeert op te staan
Probeert het te doorbreken
En zonder zelf te kijken
Val je uit de cirkel
En wat een bad van vuur had moeten zijn
Blijkt comfortabele stilte
Reactie plaatsen
Reacties